Wouter Huijser
Jana Witteman
Jana Witteman
online redacteur

'Genezen' van homoseksualiteit: "Je bent zo hard tegen jezelf aan het vechten"

Homogenezing klinkt als iets dat niet meer in de huidige tijd past. Maar onlangs werd bekend dat er in Nederland nog zeker 15 'homogenezers' actief zijn. Hoe is het om zo'n behandeling te ondergaan? En zou dat niet verboden moeten worden?

Wouter Huijser
Wouter HuijserTalkshow M

Wouter Huijser groeit op in een reformatorisch gezin. In eerste instantie heeft hij zelf geen grote problemen met zijn geaardheid. "Ik was best oké met homo zijn." Toch gaat hij op zijn vijftiende in therapie om te genezen.

'Dit is niet hoe God jou bedoeld heeft'

"Het moment dat ik uit de kast kwam binnen de kerk, binnen de jeugdgroep vooral, werd daar gezegd: wij kennen iemand die hiervan is genezen. God kan jou veranderen, dit is niet hoe God je bedoeld heeft. De jongen die de therapie al had ondergaan was drie jaar ouder dan ik. Hij vertelde dat hij eerst op mannen viel en nu op vrouwen. Voor mij was hij het levende bewijs: dan is die verandering de bedoeling, en waarom ook niet? Het staat in de Bijbel en als God dit wil, laten we het dan doen."

Van zelfreflectie tot demonen afschudden

De therapiesessies duren bij Wouter uiteindelijk een maand of zes. "Het begon met zelfreflectie. Ik kreeg een boekje met opdrachten die ik moest volgen. Daarin moest ik mijn zonden nagaan. Heb je bijvoorbeeld wel eens doktertje gespeeld? Heb je weleens occulte films gekeken? Dat zijn allerlei manier waarop demonen zich aan je vast kunnen klampen." Dat soort dingen worden op een hele serieuze manier behandeld. 'Wat heb ik allemaal fout gedaan waardoor ik nu op jongens val?' Vroeg Wouter zich af.

Wil je het dan wel echt?

"De climax was een afspraak met een evangelist waar op een zolderkamertje voor mij werd gebeden." Wouter vervolgt zijn verhaal, de afspraak eindigt in de conclusie: de demon is weg. "Toen ik daarna die jongen waar ik verliefd op was weer op school zag voelde alles nog hetzelfde. Dat vertelde ik, waarop de bal werd teruggekaatst. 'Wil je het dan wel echt?' werd mij gevraagd."

In de klas mocht ik niet naar die jongen kijken van mezelf

Een eindeloos gevecht

Er wordt gezegd dat je moet volhouden, legt hij uit. "Je moet hier tegen blíjven vechten. Dat heb ik maanden geprobeerd. Maar je bent zo hard tegen jezelf aan het vechten. Op het moment dat je aan iemand denkt, iemand begeert, dan bega je al een zonde. Zeker in het geval wanneer dat als jongen gaat over een andere jongen. In de klas mocht ik niet naar die jongen kijken van mezelf."

Alexander Noordijk
Alexander NoordijkTalkshow M

Wouter is niet het enige slachtoffer van homohealers. Ook Alexander heeft het van dichtbij mogen meemaken. Alexander Noordijk groeit op in een evangelische gemeenschap waarin zijn geaardheid werd bestempeld als 'ziek' en 'fout'. "Het over je mens zijn, over wie je bent. Tegen mij werd gezegd: ‘Alexander, je kunt niet zijn wie je bent. Je kunt een beter leven krijgen en een beter mens worden als er met jou gebeden wordt.'" Uiteindelijk gaat hij tot drie keer toe in conversietherapie wat hij omschrijft als een soort maagdenvlies waar je steeds opnieuw doorheen moet breken om een nieuw mens te kunnen worden.

Na de genezing blijven de brokstukken over

Wanneer het 'genezingsproces' voorbij is, blijf je achter met de brokstukken, vertelt Alexander. “Val ik nu op een vrouw? Dat soort dingen ga je je afvragen. "Ik heb daarna drie maanden een vriendin gehad, hartstikke gezellig, maar het had mijn zus kunnen zijn. Het heeft niet geholpen."

Het is een strijd die niet te doen is

Geconditioneerd door de omgeving

Wouter bevestigt het gevoel dat Alexander omschrijft. "Zolang je jezelf blijft voorhouden dat je moet blijven vechten, dan gaat het mis. Het is een strijd die niet te doen is. Bij mijzelf zag ik dat ik heel erg depressief werd, je hele zelfwaarde, je hele eigenwaarde is weg. Je zelfbeeld klopt niet, je hebt moeite met je eigen identiteit. Na zes maanden dat ik daar mee bezig ben geweest werd het mij te veel en ben ik mijzelf gaan afvragen waarom ik dit eigenlijk geloofde.

'Waarom geloof ik dat God mij kan genezen?' Dat groeide uit tot: 'Waarom geloof ik überhaupt in God?', 'Waarom geloof ik in de Bijbel?' Ik ben zo geconditioneerd omdat mijn hele omgeving dat zo ziet, bleek uiteindelijk het antwoord. Voor mij is het mijn redding geweest dat ik als zestienjarige die tegenwoordigheid van geest heb gehad. Maar er zijn heel veel mensen die dat waarschijnlijk niet gaan redden omdat ze in zo’n omgeving vast zitten."

Tijd voor verandering

Volgens Alexander wordt het tijd dat men ziet dat dit niet oké is. "We hebben het wel over de rechten van een mens. De rechten van wie jij bent in je waarde, in de kern. Men zegt weleens dat mensen dit vrijwillig ondergaan, maar het is een belangrijke vraag of dat wel zo is", legt hij uit. "Je wordt gevormd door de omgeving waarin je opgroeit, of je nu christen of moslim bent, je wilt graag aan de norm van die omgeving voldoen. Je wilt niet uitgesloten worden. Als dat de keuze is: bidden of uitsluiting, dan kun je je afvragen, waar is dan God nog in het spel?"

Bekijk het gesprek met Wouter en Alexander hier: 

Wouter
Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen