Margriet en Houssein
Gabriela Ibrahim
Gabriela Ibrahim
online redacteur

Door élke dag te werken hoopt Hussein op een verblijfsvergunning in Spanje

'Voluntario', vrijwilliger in het Nederlands, staat groot op zijn oranje hesje. Hussein is een gevluchte Marokkaanse jongen, die al bijna drie jaar als vrijwilliger werkt in een christelijke kerk, waar gratis eten, een douche en kleding wordt aangeboden aan mensen in moeilijkheden. Margriet ontmoet hem in Barcelona tijdens haar reis voor How To Be Young.

Margriet en Houssein
Margriet en Houssein

De mensen die in de kerk komen zijn afkomstig uit Spanje, Afrikaanse landen en Latijns-Amerika. Het zijn mensen zonder papieren, wat het moeilijk maakt om werk te vinden. "Dat lukt alleen als je geluk hebt. Zonder geluk is dat heel moeilijk", vertelt Hussein. Naast zijn vrijwilligerswerk is Hussein ook maaltijdbezorger, wat betekent dat hij elke dag aan het werk is. Vermoeiend, merkt Margriet op. Maar Hussein vindt het leuk om te doen: "Alleen maar zitten, eten en slapen, dat is niks. Ik ben liever in beweging."

Een andere identiteit 
Voor zijn baan als fietskoerier heeft hij een andere identiteit aangenomen, waardoor hij een derde van zijn salaris afstaat. Een grote opoffering zou je zeggen, toch was in Marokko blijven geen optie: "Ik woonde in Marokko, had geografie gestudeerd en een opleiding techniek afgerond." Hij werd monteur bij Volkswagen maar verdiende slechts vierhonderd euro. En met dat geld kon hij zichzelf niet onderhouden.

Ik heb een rustig leven, zonder problemen. (...) Ik wil hier voor altijd blijven.

Hussein vluchtte naar Spanje en heeft tijdens zijn reis wel tien verschillende landen doorkruist. Hussein: "Je kunt alleen te voet de grens oversteken." Toen hij eenmaal de hoofdstad van het land bereikte, voelde hij zich vrij: "Ik heb een rustig leven, zonder problemen. (...) Ik wil hier voor altijd blijven."

Het beeld in de media
Margriet vertelt Hussein dat er in Nederland op een bepaalde manier naar vluchtende, Marokkaanse mannen wordt gekeken: "Als mensen het nieuws kijken en tienduizenden jonge Marokkanen naar hun land zien komen, dan is de eerste reactie: ‘Dit willen we niet. We willen ze niet.'" Men vraagt zich af wat er zal gebeuren, omdat het alleen mannen zijn en ze een andere cultuur hebben. Hussein reageert: "Maar wat ik op het nieuws en de sociale media zie is dat de meerderheid van de Noord-Europese landen het niet willen. Ze willen geen migranten. Dat gevoel heb ik." Dat is volgens hem dan ook de reden dat er in Spanje meer migranten zitten dan in de rest van Europa.

Hussein probeert problemen dan ook altijd uit de weg te gaan. Hij vermijdt ze, want over drie maanden kan hij aantonen dat hij drie jaar in Spanje is en komt hij in aanmerking voor een officiële verblijfsvergunning. Hij hoopt er een gezin te kunnen stichten en een leven op te bouwen: "Ik ben moslim en ik woon in een christelijk land. Ik werk en help mee in een christelijke kerk. Dat is geen probleem. We leven in vrede samen."