Paulien Cornelisse voor de Fuji
Nick Hiemstra
Nick Hiemstra
online coördinator

Paulien Cornelisse: ''In Japan is een zonnebril een accessoire van de maffia''

Japan, welke associaties vinden dan een weg naar je hersenpan? Laat maar raden… Sushi, sumoworstelen of misschien karaoke? Schrijfster Paulien Cornelisse woonde ooit in het land van de rijzende zon en is nog steeds stapelverliefd. Ze deelt met ons 5 Japanse gewoonten en feiten die je moet kennen!

Paulien Cornelisse voor de Fuji
Paulien Cornelisse voor de Fuji VPRO

1) Het mondkapje biedt meer dan alleen veiligheid

Begin dit jaar arriveerde er een nieuw fenomeen in Nederland: het mondkapje. Sinds die tijd is deze gezichtsbedekker bezig met een flinke opmars en houdt-ie de gemoederen flink bezig. In Japan zijn de mondkapjes al veel langer aan de orde van de dag, vertelt Paulien. "Ze denken daar heel erg aan het collectief: als we maar geen anderen ziek maken. En dat is heel Japans", vertelt ze. Toch heeft het mondkapje nog een andere functie, kwam de schrijfster laatst achter. "Het heeft ook met verlegenheid te maken. Hier in het westen dragen we vaak een zonnebril, om je bijvoorbeeld even af te sluiten van de wereld. In Japan is een zonnebril een accessoire van de maffia, dus dat zet je niet zomaar op." En wat is dan een goed alternatief voor een gezichtsbedekker? Precies, een mondkapje.

In Japan zie je veel mondkapjes in het straatbeeld
In Japan zie je veel mondkapjes in het straatbeeld ANP Foto

2) Toiletpantoffels, de bowlingschoenen van Japan

In Japan moet je speciale plastic pantoffels dragen als je naar de wc gaat… Paulien prijst deze manier van naar de wc gaan niet bepaald de hemel in. "In huis doe je altijd je schoenen uit en zodra je naar de wc gaat, staan er plastic pantoffels klaar. Daar moet je in, vervolgens maak je twee stapjes naar de wc, doe je je plasje en moet je weer wisselen van pantoffels. Ik vind dit altijd licht onsmakelijk." De schrijfster noemt ze de bowlingschoenen van de Japanse toiletten.

Toiletpantoffels
Toiletpantoffels

3) Een hotel om de liefde te bedrijven

Je bent verliefd, de zon schijnt en de lentekriebels zijn niet meer weg te slaan. Samen met je geliefde loop je door de stad en de 'huidhonger' maakt zich meester van je. Dat is pech hebben, want meer dan een zoen wordt een beetje ingewikkeld. In Japan hebben ze daar iets op bedacht, een heus 'Love Hotel', vertelt Paulien. "Je kan overdag een kamer voor twee uur huren om de liefde te bedrijven. Mensen die nog bij hun ouders wonen maken daar bijvoorbeeld gebruik van." Zelf heeft de schrijfster ook wel eens geslapen in zo'n hotel tijdens haar studententijd. "Je kan daar heel goedkoop een kamer huren, maar dan zit je dus wel met een vibrerend bed."

Een kamer in het 'Love Hotel'
Een kamer in het 'Love Hotel'ANP Foto

Het is zo’n bekend fenomeen, dat er zelfs een video-game van is gemaakt

4) Woedende huisvaders in Japan, bijzettafels de klos

Wat doe jij als je woedend bent? Gooi je bijvoorbeeld een glas kapot of krijgt je geliefde een tirade waar je later weer spijt van hebt? In Japan is een klein tafeltje vaak de dupe van een woede-uitbarsting. "Het tafeltje wordt vaak door Japanse huisvaders gebruikt om woedend om te gooien als ze boos zijn", vertelt Paulien. "Het is zo’n bekend fenomeen, dat er zelfs een video-game van is gemaakt waarin je het tafeltje zo goed mogelijk moet omgooien." En ik hoor je denken: alleen maar Japanse huisvaders? Vrouwen kunnen toch net zo goed een woede-uitbarsting krijgen? "De tweede feministische golf is in Japan niet geweest." Maar langzamerhand komt daar verandering in, vertelt Paulien. "De groep feministen die ik heb gesproken gingen als statement dat tafeltje omgooien." En dat zorgde voor fascinerende beelden…

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

5) Afscheid nemen bestaat niet...

Aan al het moois komt een einde… In Japan nemen ze daar nogal de tijd voor, vertelt de schrijfster. Voor ons in Nederland is het woord 'dag' vaak voldoende om een gesprek af te sluiten, in het land van de rijzende zon niet. Benoemen dat je weg moet kan namelijk als onbeleefd worden bestempeld. "Je zegt heel vaak sorry, sorry, sorry en daarna loop je achterwaarts weg." En laten we eerlijk zijn… Wij Nederlanders kunnen hier best iets van leren.