Foto: ANP
Photograph of M

Witte Huis-woordvoerder laat journalisten een wel heel bijzondere oefening doen

Witte Huis-woordvoerder Sarah Huckabee Sanders liet tijdens de wekelijkse persconferentie de aanwezige journalisten vertellen waar ze dankbaar voor zijn. Het resultaat is een filmpje dat schommelt tussen extreem ongemakkelijk en heel erg vermakelijk.

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

Een sadistische tiener

“Sarah Huckabee Sanders behandelde de aanwezige pers als een sadistische tiener die tegen kinderen uit groep 5 spreekt. De meeste journalisten gingen er braaf in mee,” dat schrijft columnist Masha Gessen in The New Yorker.

Dit gebeurde er

Of het echt zo erg is, dat laten we aan jullie over om te beoordelen. Maar dit is wat er ongeveer gebeurde. Omdat het de laatste persconferentie voor Thanksgiving is, besloot Sanders een ‘ludieke’ manier van vragen stellen te introduceren: iedereen moest eerst vertellen waar ze dankbaar voor waren.

Sanders begon zelf

Sanders is de flauwste niet en besloot daarom zelf het goede voorbeeld te geven door te zeggen dat ze ‘dankbaar was voor alle journalisten in de zaal’, op een toon waar zeker wat ironie in te bespeuren was. Na een oncomfortabel lachje uit de zaal, vertelde Sanders waar ze echt dankbaar was voor: haar familie, haar geloof, het leger, de politie, de brandweer en alle mensen die altijd klaarstaan om mensen in nood te helpen.

Geforceerd gezellig onderonsje

Vervolgens was het de beurt van de journalisten. “Als je een vraag wil stellen, denk ik dat het eerlijk is dat jullie ook vertellen waar jullie dankbaar voor zijn. Aangezien ik dat net ook gedaan heb,” vertelt Sanders. De journalisten gaan er in mee, hoewel je bij sommigen toch wel wat weerstand voelt tegen dit geforceerd ‘gezellige onderonsje’.

Het resultaat is een filmpje dat heel erg vermakelijk is, maar waar het ongemak vanaf druipt. En dat willen we jullie niet onthouden! Wat vinden jullie?

Bron: 
The New Yorker