Laurel Hubbard
Photograph of M

Flinke discussie rond eerste trans vrouw op de Spelen: terecht, of niet?

Tokio here I come, moet gewichthefster Laurel Hubbard gedacht hebben. Met haar selectie voor de Olympische Spelen, wordt ze de eerste, openlijk transgender atleet in de geschiedenis van het evenement. Progressieve ontwikkelingen, maar er klinkt ook (zeer luide) kritiek…

Laurel Hubbard
Laurel HubbardANP Foto

Voordat we het gaan hebben over de keerzijde van de medaille, is het goed om iets meer te vertellen over Hubbard. Het is namelijk niet de eerste keer dat ze de krantenkoppen haalt. Tot 2013 doet de topsporter mee aan competities voor mannen. Al was dat niet op hoog, internationaal niveau. Na haar geslachtsverandering komt daar verandering in; vanaf dat moment doet ze mee met de vrouwencompetitie.. Met succes. Op het WK in 2017 werd Hubbard tweede en in 2019 schopte ze het tot de zesde plek.

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

Hoe zit het met de regels

Om transgender personen ook de kans te geven om mee te doen aan de Olympische Spelen, heeft het Internationaal Olympisch Comité (IOC) van het wereldberoemde sportevenement in 2015 regels laten opstellen. Trans personen, die als man zijn geboren, mogen vanaf dat moment meedoen in de vrouwencategorie. Er gelden echter wel belangrijke voorwaarden: het testosteronniveau moet minstens twaalf maanden onder de tien nanomol per liter zitten. Voor trans personen, die als vrouw zijn geboren, gelden geen aanvullende voorwaarden.

Kritiek: is het wel eerlijk?

Goed nieuws voor Hubbard, dus. Zij mag vanwege deze aangepaste regels deelnemen in de vrouwencompetitie tijdens de Olympische Spelen. Maar zoals je waarschijnlijk al zag aankomen, is niet iedereen enthousiast. 

Het is een lachertje

"Iedereen die op hoog niveau heeft getraind voor gewichtheffen, weet dat deze specifieke situatie oneerlijk is voor de sport en de atleten", laat de Belgische gewichthefster Anna van Bellinghen weten in een interview. Ze zal in Tokio (in de +87 kg-categorie) de strijd aangaan met Hubbard. "Het is een lachertje. Ik draag de transgendergemeenschap een warm hart toe, dit is niks persoonlijks naar Hubbard."

Maar hoe oneerlijk is het nou echt? De NOS sprak met de Zweedse wetenschapper Tommy Lundberg, die werkt voor de medische universiteit van Zweden, en volgens hem gaan eerlijk spel en inclusiviteit maar lastig samen. "Er zijn botsende belangen. We willen transgender sporters mee laten doen. Maar sport moet een keuze maken tussen inclusiviteit en eerlijkheid. Allebei gaat niet", laat hij weten.

"Er is geen enkel onderzoek waaruit blijkt dat de therapie qua prestatievoordeel verschil maakt. In bijna alle onderzoeken werd de grens van vijf nanomol bereikt, maar bleef het effect op spiermassa en kracht gering."

"Na de pubertijd zijn jongens groter en langer, en dat verschil is zo groot, dat je in de sport een aparte vrouwencategorie moet hebben om een eerlijke competitie te creëren. Anders worden vrouwen geen kampioen meer en winnen ze geen medailles." En daar maakt de rivaal van Hubbard, Anna van Bellinghen, zich ook zorgen over. "Sommige atleten missen levensbelangrijke kansen, zoals olympische medailles, en staan machteloos", laat ze weten.