Nemonte Nenquimo
Nick Hiemstra
Nick Hiemstra
online coördinator

"Het wordt tijd dat jullie naar ons gaan luisteren", schrijft deze Waorani-leider

"Beste presidenten van de negen Amazone-landen en alle wereldleiders die de verantwoordelijkheid delen voor de plundering van ons regenwoud", schrijft Nemonte Nenquimo in haar indrukwekkende open brief in The Guardian. "Jullie nemen dit allemaal weg, niet alleen van ons, maar van iedereen op de planeet - en van toekomstige generaties."

Nemonte Nenquimo
Nemonte NenquimoInstagram: Stefan Ruiz

Tijd om te luisteren

"Wij, inheemse volkeren, vechten om de Amazone te redden, maar de hele planeet zit in de problemen omdat jullie geen respect tonen." Zo begint Nenquimo haar brief in de Britse krant. Al jaren zet ze zich in voor de Waorani-gemeenschap, een inheemse stam die leeft in het Amazonegebied.

"Mijn naam is Nemonte Nenquimo. Ik ben een Waorani-vrouw, een moeder en een leider van mijn volk", zo schrijft ze. "Het Amazoneregenwoud is mijn thuis. Ik schrijf u deze brief omdat de branden nog altijd woeden, de bedrijven olie in onze rivieren storten, de mijnwerkers goud stelen (zoals ze al 500 jaar doen) en open putten en gifstoffen achterlaten."

Wie is Nemonte?

Dat deze vrouw door het leven gaat met een portie daadkracht en visie, is inmiddels wel duidelijk. Nemonte groeide op in de traditionele Waorani-gemeenschap van Nemonpare, gelegen aan de rivier de Curaray, waar haar familie nog steeds woont. Dat schrijft de Amerikaanse non-profit organisatie If Not Us Then Who, die een wereldwijde bewustwordingscampagne ondersteunt, waarin de rol wordt benadrukt die inheemse en lokale volkeren spelen bij het beschermen van onze planeet.

"Ze verliet haar gemeenschap om te gaan studeren op een zendingsschool, daar ging ze weg toen ze besefte dat ze door zendelingen werd gedwongen haar culturele identiteit en haar geschiedenis achter zich te laten. Ze keerde terug naar het grondgebied van Waorani, vastbesloten om haar volk te helpen."

Confronterende woorden

Nemonte is fel in haar brief. "Doordat de landveroveraars stelselmatig bos blijven kappen, kunnen plantages worden verbouwd en kan de witte man eten. U blijft volgende stappen voorbereiden om ons land in stukken te hakken, puur en alleen om de ​​economie te stimuleren waar wij nooit van hebben geprofiteerd. Dat terwijl onze ouderen sterven aan de gevolgen van het coronavirus."

"Wij, de inheemse volkeren, vechten voor bescherming: onze manier van leven, de rivieren, de dieren, de bossen, het leven op aarde - en het wordt tijd dat jullie naar ons luisteren."

In al die jaren waarin u ons land veroverde, hebt u niet de moed, de nieuwsgierigheid of het respect gehad om ons te leren kennen

“U bent waarschijnlijk niet gewend dat een inheemse vrouw u onwetend noemt. Maar voor inheemse volkeren is het duidelijk: hoe minder u van iets weet, hoe minder waarde het voor u heeft en hoe gemakkelijker het is om te vernietigen", vervolgt Nemonte haar brief aan de leiders van de wereld. "En met gemakkelijk bedoel ik meedogenloos en dwaas. En dit is precies wat u ons als inheemse volkeren, onze regenwoudgebieden en uiteindelijk het klimaat van onze planeet aandoet."

"Ik heb nooit de kans gehad om naar de universiteit te gaan en dokter, advocaat, politicus of wetenschapper te worden. Mijn oudsten zijn mijn leraren. Het bos is mijn leraar. En ik heb genoeg geleerd. Ik spreek veel met mijn inheemse broers en zussen over de hele wereld om te weten dat jullie de weg kwijt zijn."

"Jullie hebben de beschaving aan ons opgedrongen en kijk nu waar we zijn: een wereldwijde pandemie, klimaatcrisis, het uitsterven van soorten en, als drijvende kracht, wijdverbreide spirituele armoede. In al die jaren waarin u ons land veroverde, hebt u niet de moed, de nieuwsgierigheid of het respect gehad om ons te leren kennen. Om te begrijpen hoe we zien, denken en voelen, en wat we weten over het leven op deze aarde."

Respect als sleutelwoord

"Ik zal jullie in deze brief ook niets kunnen leren. Maar wat ik kan zeggen is dat het te maken heeft met duizenden en duizenden jaren liefde voor dit bos, voor deze plek. Liefde in de diepste zin van het woord, als eerbied. Dit bos heeft ons geleerd hoe we met de natuur moeten omgaan, en omdat we naar haar hebben geluisterd, heeft ze ons alles gegeven: water, schone lucht, voeding, onderdak, medicijnen, geluk en betekenis. Jullie nemen dit allemaal weg, niet alleen van ons, maar van iedereen op de planeet en van toekomstige generaties.

En dus zeg ik tegen jullie allemaal: de aarde verwacht niet dat je haar redt, ze verwacht dat je haar respecteert. En wij, als inheemse volkeren, verwachten hetzelfde." Lees hier de hele brief in The Guardian.

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen